NULL

BestuurdersBlog Juli 2017 – Zie je mij

Zie je mij?

Ik ging eerst naar een gewone basisschool bij ons in de buurt,
in zo’n groot en nieuw gebouw met muren die net waren geplamuurd.
Maar er was iets geks, iets dat de school helemaal niet zo bedoelde.
Hoe meer kinderen, hoe meer alleen ik me juist voelde.

Andere kinderen vonden mij een beetje raar.
Ik was stil, verlegen en had op niemand commentaar.
Ze probeerden me soms ook een beetje uit te dagen,
Of op het schoolplein met een groep op te jagen.

Mijn mama en papa zagen wat dit met me deed,
Het duurde dan ook niet lang voordat papa naar de schooldirecteur reed.
Hij wilde weten waarom ik na school thuis altijd zat te huilen,
Of me stilletjes op mijn kamer zat te verschuilen.

Ik durfde niet goed te zeggen waarom ik zo verdrietig was,
En waarom ik op sommige donkere dagen zelfs in mijn armen kras.
Een boze mama of papa wilde ik heel graag voorkomen,
Daarom heb ik ze vaak ook met smoesjes beetgenomen.

Maar op een dag lukte het me niet meer,
Me te verstoppen achter dat masker van weleer.
In de klas schreeuwde ik het plotseling uit,
‘Laat me met rust!’ riep ik heel erg luid

Zelf schrok ik ervan, maar het luchtte ook op,
Ik werd eindelijk gehoord en gezien – niet meer die zwijgpop.
Het leek iedereen wel beter dat ik van school zou gaan,
Ik voelde me verstoten en liet bij mijn vertrek een traan.

Nu zit ik op een speciale school in de grote stad,
Ik vond het heel spannend, die eerste dag dat ik het gebouw betrad.
Maar inmiddels ben ik aan de kinderen en juffen gewend,
Ik mag hier gewoon mezelf zijn en werk aan mijn talent.

Ook heb ik hier vriendjes en vriendinnetjes,
En leer ik rekenen, over plusjes en minnetjes
Mama en papa zijn erg trots op mij,
En de tijd van krassen in mijn arm is ook voorbij.

Maar wat ik toch eigenlijk niet zo goed snap,
‘Passend Onderwijs’; is dat een grap?
Waarom begreep mijn oude school niet wie ik écht was?
En deden ze niet extra hun best zodat ik goed in de klas pas?

Ik zit op deze school om veel te leren,
De gewone school kan ook iets van de speciale kopiëren.
Echt samen werken en samen leren tussen gewoon en speciaal,
Dat willen we toch allemaal?!

Dat is mijn grote wens voor komend schooljaar,
En misschien vallen de puzzelstukjes van ‘Passend Onderwijs’ dan toch nog in elkaar.
Zie je hem? Zie je haar? Zie je mij?
Ontdek hem. Ontdek haar. En maak ons samen blij.

Dave Ensberg-Kleijkers